กลอนวาเลนไทน์ กลอนวันวาเลนไทน์ กลอนรัก เพื่อต้อนรับเทศกาลแห่งความรัก
January 9th, 2009 at 04:25pm Under กลอนวาเลนไทน์
กลอนวาเลนไทน์ กลอนวันวาเลนไทน์ กลอนรัก ต้อนรับเทศกาลแห่งความรัก
ปีหน้าฉันจะรอเธอที่เก่า
เหมือนปีก่อนที่เราเคยคบหา
แล้วปีนี้หากเธอพอมีเวลา
ฉันขอเพียงได้เห็นหน้าเธออีกที
ตอนนี้ไม่รักไม่เป็นไร
ยอมให้ต่อเวลาได้ไม่รีบร้อน
ไม่อยากแค่นบังคับใครหรือไหว้วอน
แค่จองๆไว้ก่อน ค่อยรักกัน
ดอกไม้สีสวยล่อแมลง
ก็เหมือนสเน่ห์แรงแย่งกันหา
ฉันแค่นกที่โผผินบินผ่านมา
แค่ยังพอเห็นว่าเธอสวยดี
ไม่สนว่าเธอมีใจให้ใครแล้ว
ไม่สนวืด สนแห้ว หรือไร้ค่า
เพราะแค่ทุกวันนี้มีเวลา
ได้คิดถึงก็ซึ้งว่า…ยังมีเธอ
เก็บใจไว้รอหน่อยคอยคนเก่า
อาจไม่ใช่วันที่เราได้สู่ฝัน
ขอแค่วันนี้มีกันและกัน
ฉันจะรอถึงวันนั้น..วันของเรา
ก็เธอน่ารักออกปานนี้
จะให้เอาใจที่มีไปไหวไหน
นอกจากต้องเลือกและจำใจ
มอบหมดทั้งหัวใจให้กับเธอ
กี่ช่อดอกกุหลาบเธอทราบไหม
ว่ากี่ร้อยหัวใจเขาไร้ค่า
ไม่อาจเทียบแค่หนึ่งใจที่ให้มา
อย่าเชื่อใครเค้าบอกว่า รักเธอจริง
ขีดจำกัดความรักคืออดทน
ซึ่งฉันก้าวข้ามพ้นมาถึงนี่
พอจะพิสูจน์รักได้…ไหมคนดี
จึงบอกรักเธอวันนี้วาเลนไทน์
ก็แค่วันหนึ่งที่สำคัญ
ไม่อาจเท่าทุกวันที่มีให้
เหมือนระยะทางที่ยาวไกล
ใช่แค่วันวาเลนไทน์ที่รักเธอ
ดอกไม้สีหวานแทนใจ
ชุ่มฉ่ำด้วยความในที่เอ่อล้น
การที่จะบอกรักใครสักคน
ไม่ต้องการเหตุผลเกินจำเป็น
หนึ่งใจนี้มี่กี่ห้องจองไว้หมด
ใครมาช้าเลยอดเข้าไม่ได้
กี่ประตูเปิดดูก็เสียใจ
มีเธออยู่เต็มห้องใจทั้งหมดเลย
คิดถึงแทบตายใจร้ายกันลงคอ
หลอกให้รักปักใจรอก็หายหน้า
วาเลนไทน์ฉันจึงได้ตั้งใจมา
ดูให้เห็นกับตา…คนหลายใจ
ไม่กลับเจ็บแต่กลัวจบลบภาพเก่า
อยากให้รักของเราหวนมาใหม่
เหมือนปีนี้ยังคงมีวาเลนไทน์
และยังหวนคืนมาใหม่…ในอีกปี
แอบรักเธอก็รู้อยู่คนเดียว
บอกไปไม่ได้เชียวเดี๋ยวผิดหวัง
เลยได้แต่หลบหน้าละล้าละลัง
กลัวแต่ก็ยังมีหวัง…เธอเข้าใจ
หนึ่งถ้อยคำพร่ำบอกเหมือนตอกย้ำ
เอ่ยคำรักสักหมื่นคำจำได้ไหม
จะมีค่าให้ซึ้งเพียงครึ่งใจ
ก็ต่อเมื่อเธอนี่ไง…ใจตรงกัน
อยากให้ถึงวาเลนไทน์เสียพรุ่งนี้
แม้ทุกวันเจอกันทีทำเฉยเฉย
แต่คราวนี้ขอเปลี่ยนจากคนคุ้นเคย
ขอยอมปริปากเอ่ย…บอกความใน
เหมือนจะหนาวหรือฝนปนกันใหญ่
อากาศรับวาเลนไทน์ดูสับสน
แต่ไม่เหมือนหัวใจใครบางคน
ที่สดใสเสียใจเกินทนรอ
นานเหลือเกินที่ห่างเหินเกินเห็นหน้า
และร่ำร้องก้องใจว่าอยากมาใกล้
จะกอดเธอเมื่อเจอหน้าเวลาใด
และกระซิบใกล้ใกล้ว่ารักเธอ
หอมกลิ่นวาเลนไทน์ใกล้เข้ามา
กรุ่นกุหลาบทราบว่าถ้าอยู่ใกล้
มอบพร้อมคำบอกรักมาทักทาย
คงอบอุ่นทั้งใจกายได้ใกล้กัน
อุปสรรคผ่านมากี่ร้อนหนาว
ต้องทนเจ็บปวดรวดร้าวมาแค่ไหน
มีเธอเป็นปริญญา…ค่าของใจ
เพื่อนชีวิต…ที่ยิ่งใหญ่….ในรักจริง
จะบอกรักกับเธอจะเจอมั้ย
แล้วคำตอบที่ได้ใช่หรือเปล่า
อยากจะรู้ก่อนหน้าเวลาเรา
ได้สบตาเหมือนเก่าเราคุ้นเคย
ยามแรกรักน้ำต้มผักก็ว่าหวาน
แต่ยิ่งอยู่ไปนานนานไม่เคยขม
หลายคู่ยิ้มรื่น…ชื่นอกตรม
แต่สองเรากับยิ่งบ่มรักในใจ
แต่สิ่งหนึ่งกลับหยุด ณ เวลา
และไม่อาจพัดพามันไปได้
กระซิบบอก..ที่รัก…บอกจากใจ
ว่าสิ่งนั้น..คือฉันไง…ที่รักเธอ
สิ่งที่ผ่านเลยไปคือเวลา
และร่างกายที่ชราตามสังขาร
สิ่งต่างๆเจ้าเอ๋ย..ไม่เคยนาน
ก็แปรสิ้นไปตามกาลจะพาไป
สิบสี่กุมภาจึงมีค่า
มากกว่าทรัพย์กว่าเงินตรา…และทุกสิ่ง
ณ ยามนี้ที่มีเธอแอบแนบอิง
รักก็หยุด…ทุกอย่างนิ่ง…อยู่ในใจ
รักก็แค่คำๆ เดียว
แต่มีค่ามากนักเชียวหากได้รัก
ยามที่ได้เปลี่ยนจากคนแค่รู้จัก
กลายเป็นคนที่เธอรักจากใจจริง
วาเลนไทน์ปีนี้ยิ่งมีค่า
ที่เคยรักแก้วตามาเสมอ
ในชีวิตคงไม่คิดจะพบเจอ
ใครคนไหนดีกว่าเธอ…ในหัวใจ
ที่เคยพร่ำเพ้อบอกใช่หลอกกัน
บอกว่ารักอยู่ทุกวันเธอเชื่อไหม
ไม่กลิ้งกลอกสิ่งที่บอกมาจากใจ
แม้เธอเห็นว่าบ่อยไปที่บอกเธอ
กลีบบางบางช่างถนอมยอมเอาใจ
บอกถึงความข้างในไม่เคยเหงา
ยังสวยสดสวยใสในใจเรา
ความรักยังเหมือนเก่า..ตลอดมา
สัญญาวาเลนไทน์
วาเลนไทน์ครั้งนี้ขอยืนยัน
มั่ยว่าวันนี้หรือวันหนัย ๆ
นอกเสียจากวันที่ฉันนั้นสิ้นจัย
จะรักเทอร์ตลอดปัยมั่ยลืมเลือน
By วาเลนไทน์ 1 comment